Rasa Irish Soft Coated Wheaten Terrier powstała w XVIII wieku w Irlandii, natomiast uznana i zarejestrowana została w F.C.I. w latach trzydziestych. Psy tej rasy trzymane były głównie przez rolników i służyły jako stróże pilnując dobytku, zaganiały również owce i bydło, tępiły szkodniki oraz brały udział w polowaniach na borsuki i wydry.

Wheaten to pies wszechstronny i uniwersalny. Inteligentny, posłuszny, żywy, pojętny, serdeczny, o mniej wojowniczym usposobieniu niż większość terrierów. Dobrze współżyje z innymi zwierzętami, nie wchodzi w konflikty z innymi psami. Nie jest psem hałaśliwym (nie szczeka bez potrzeby), dobrze stróżuje i jest aktywny, kocha ruch. W domu jest spokojny i nie posiada niszczycielskich zapędów. Spacer z nim to prawdziwa przyjemność, poza tym budzi powszechne zainteresowanie ze względu na rzadkość wystepowania tej rasy w Polsce.

Pszeniczniaki są psami średniej wielkości (wzrost 46-48 cm, suki nieco mniejsze; waga 18-20kg) z obfitą szatą w kolorze pszenicy, która nie lnieje. Szczenięta rodzą się z ciemniejszą sierścią, która z wiekiem jaśnieje aż do porządanego koloru. Jak większość psów o dłuższym włosie wymaga regularnego czesania oraz strzyżenia. Wyróżnia się dwa typy sierści:

• irlandzki: długi, jedwabisty, falisty lub delikatnie kręcony
• amerykański: gesty, wełnisty, waciany.

Rasa ta jest bardzo popularna w krajach Europy i bardzo licznie reprezentowana w Skandynawii. W Stanach Zjednoczonych moda na nie zapanowała w latach 70-tych i trwa do dziś. Amerykanie wykorzystują wszechstronność wheatenów używając ich do polowań, pracy w służbach celnych (przeszukują bagaże na lotniskach) w agility, w konkursach zaganiania owiec oraz w dogoterapii.

W Polsce pierwszy miot pszeniczniaków przyszedł na świat dopiero w końcu lat 90-tych. Obecnie (dane z lutego 2005 roku) w naszym kraju występuje około 30 egzemplarzy tej wspaniałej rasy i mam nadzieję, że liczba ta będzie sukcesywnie rosła bo to naprawdę wspaniała rasa.